wernisaż

Opowieść o Żydach Przemyskich

Opowieść o Żydach PrzemyskichSerdecznie zapraszamy na otwarcie nowej wystawy stałej pod tytułem "Opowieść o Żydach Przemyskich". Wernisaż odbędzie się dnia 26 października 2018 roku o godzinie 17.30 w budynku głównym Muzeum Narodowego Ziemi Przemyskiej.

W Muzeum Narodowym Ziemi Przemyskiej już wkrótce zostanie otwarta stała wystawa poświęcona historii i kulturze przemyskich Żydów. Ludność pochodzenia żydowskiego od wieków była nieodłączną częścią społeczności grodu nad Sanem. W dużym stopniu partycypowała ona w rozwoju miasta, jego życiu gospodarczym, kulturalnym i społecznym. Pod koniec XVI wieku w centrum miasta Żydzi wznieśli okazałą, murowana synagogę, która wkrótce stała się centrum ich dzielnicy. Funkcjonowała też łaźnia żydowska. W tym czasie powstał pierwszy w Przemyślu kirkut znajdujący się za murem miejskim. Kres istnienia społeczności żydowskiej w Przemyślu nastąpił w czasie II wojny światowej. Dziś o wielowiekowej obecności Żydów w mieście przypomina jedynie cmentarz przy ul. Słowackiego i dwa budynki dawnych synagog.

Wystawa „Opowieść o Żydach przemyskich” ma na celu przywołać obraz dawnego, barwnego kulturowo miasta. Świat nieistniejącej już społeczności żydowskiej zilustrowany zostanie przez archiwalne fotografie, obrazy i grafiki. Znaczną cześć wystawy stanowić będą przedmioty związane z kultem synagogalnym, jak i domowym. Z tym pierwszym wiążą się przedmioty takie jak: zwoje Tory i elementy jej rytualnego ubioru. Sprzęty związane z domowymi uroczystościami religijnymi i świętami, pokazywane na wystawie to: lampki chanukowe, balsaminki, pucharki i kieliszki kiduszowe. Znamienne jest również to, że wystawa powstaje w symbolicznym miejscu: w sercu niegdyś tętniącej życiem dzielnicy żydowskiej.

In Ipsis - w głąb siebie. Tomasz Westrych - rzeźba.

In Spis - w głąb siebie10 października 2018 w budynku głównym Muzeum Narodowego Ziemi Przemyskiej odbył się wernisaż wystawy prac Tomasza Westrycha pod tytułem In Ipsis - w głąb siebie. 

W głąb siebie (In Ipsis) - to w rozumieniu artysty wypowiedź rzeźbiarska, krążąca wokół form inspirowanych głazem narzutowym, kamieniem.

dr Tomasz Westrych - życiorys artystyczny

W latach 1991-1996 studia na Wydziale Rzeźby ASP w Krakowie im. J. Matejki.

W 1996 r.- Dyplom na Wydziale Rzeźby ASP w Krakowie im. J. Matejki w pracowni prof. Józefa Sękowskiego. W latach 1996-2004 asystent i starszy wykładowca w I-ej Pracowni Rzeźby. Kierownik pracowni prof. Stanisław Hryń.

W 2006 r. doktorat na Wydziale Rzeźby, krakowskiej ASP im. J. Matejki z dyscypliny Rzeźba, temat pracy rzeźbiarskiej i pisemnej: „Lapidarium-moja wypowiedź”. Recenzenci pracy: prof. Józef Marek i prof. Józek Sękowski.

W 2006 mianowany na adiunkta w I–ej Pracowni Rzeźby, w Katedrze Sztuk Pięknych na Wydziale Architektury Wnętrz, ASP w Krakowie im. J. Matejki. Prowadzi zajęcia z przedmiotu Rzeźba w I –ej Pracowni dla studentów I i II roku studiów I stopnia (Przedmiot obligatoryjny). Prowadzi zajęcia z przedmiotu Rzeźba dla studentów I i II roku studiów II stopnia (Pracownia wolnego wyboru). Prowadził zajęcia z przedmiotu Rzeźba dla studentów I i II roku studiów niestacjonarnych I stopnia. W latach 1996-2004 współorganizował i prowadził plener dla studentów I roku (studia pięcioletnie) na Wydziale Architektury Wnętrz ASP Kraków - z rysunku, malarstwa i projektowania bionicznego. W latach 2003-2012 pracował w Krakowskiej Szkole Wyższej, obecnie Krakowskiej Akademii im. K. Frycza-Modrzewskiego w pracowni Rysunku dla studentów I,II i III roku studiów I stopnia. Wydział Malarstwa i Architektury.

W roku 2013 zainicjował i koordynuje do dnia dzisiejszego Kurs dla kandydatów na studia WAW-ASP w Krakowie. Jest to forma wstępnej edukacji i zaznajomienie się uczestników kursu ze specyfiką i profilem Wydziału Architektury Wnętrz. Prowadzi zajęcia z Rysunku.

W roku 2015 został uczestnikiem Rady Wydziału Architektury Wnętrz ASP Kraków im. J. Matejki, biorąc udział w pracy Komisji Budżetowej.

Obecnie jest koordynatorem i pracownikiem spotkań dotyczących rekrutacji, konsultacji i informacji na dniach Otwartych ASP Kraków na Wydziale Architektury Wnętrz.
W kadencji 2016-2020 został uczestnikiem Senatu ASP Kraków im. J. Matejki. W 2016 został odznaczony medalem Komisji Edukacji Narodowej.

W 2016-2018, pracował na stanowisku starszego wykładowcy w Instytucie Sztuk Projektowych, Wyższej Państwowej Szkole Wschodnioeuropejskiej w Przemyślu. Prowadzi zajęcia z przedmiotu Rzeźba i Rysunek dla studentów I i II roku studiów i Rysunku dla studentów I stopnia dla Wydziałów Architektura Wnętrz i Projektowania Graficznego. W 2018 został członkiem Międzynarodowego Stowarzyszenia Czerpalników i Artystów Papieru. (IAPMA)

Europejskie Dni Dziedzictwa 2018

W 2018 roku świętujemy setną rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości. Ten niezwykle ważny jubileusz jest również motywem przewodnim 26. edycji Europejskich Dni Dziedzictwa, która w dniu 15 września 2018 r. w MNZP odbędzie się pod hasłem „Niepodległa dla wszystkich”. Chcielibyśmy przypomnieć społeczeństwu dorobek długotrwałego procesu dziejowego, w który zaangażowało się wiele wybitnych postaci i całe zastępy zwykłych. Poprzez obchody EDD chcemy nauczyć mieszkańców odczytywania w zabytkach – niemych świadkach historii – dziejów tych ludzi i ich spuścizny, uzmysłowić jak wiele obiektów ma związek z procesem odzyskiwania wolności i suwerenności. Ta edycja to również szansa na zbudowanie wspólnoty, lekcję patriotyzmu i pokazanie złożonych, wielokulturowych dziejów naszego kraju. Okazja do przywołania pamięci i szacunku dla tych, którzy za Niepodległą oddali życie. Wierzymy, że poznanie i zrozumienie różnorodnego dziedzictwa w kontekście historycznym i społecznym, to lepsze zrozumienie społeczeństwa, w którym żyjemy.

Rok 2018 to również Europejski Rok Dziedzictwa Kulturowego. Jego obchody będą okazją do podkreślenia znaczenia kultury europejskiej i przypomnienia o wspólnych wartościach.

In statu nascendiWystawa „In statu nascendi. Przemyśl 1918 – pierwsze dni wolności” została zorganizowana w ramach dorocznych Europejskich Dni Dziedzictwa Kulturowego z odniesieniem do 100. rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości. Celem wystawy jest ukazanie życia w Przemyślu w ostatnim kwartale 1918 roku, roku jakże ważnego dla historii Polski, Ukrainy i lokalnej społeczności żydowskiej. Autorzy pokazują miasto poprzez wycinki z prasy wydawanej w owym czasie w Przemyślu, mieście trzech narodów: Polaków, Ukraińców i Żydów. Każda z nacji realizowała i propagowała swe aspiracje także za pośrednictwem gazet.

Pod koniec 1918 roku w Przemyślu ukazywały się: „Ziemia Przemyska” (adresowana do zachowawczych kręgów polskich), „Nowy Głos Przemyski” (gazeta wydawana w języku polskim, lecz w dużej mierze tworzona przez inteligencję żydowską i kierowana do lewicowych i liberalnych kręgów żydowskich, polskich i ukraińskich) i dwie gazety ukraińskie „Dolia” i „Wolia”. Skromna liczba tytułów (tylko cztery) wynikała z trudności spowodowanych wojną. Autorzy wystawy za pośrednictwem wyboru wycinków prasowych pokazują, jak rodziła się wolność, jak bardzo był to czas trudny, tragiczny, patetyczny i zły – bolesny a czasem wesoły, czas, w którym wielkie ideały, bohaterskie czyny przeplatały się z małością, rozrywką, głodem i cierpieniem. Kiedy na jednej ulicy ginęli młodzi bojownicy, a na innej wznawiała działalność szkoła tańca, kiedy rozlegały się salwy karabinowe, a przemyska matrona poszukiwała „służącej do wszystkiego”. Kiedy bawiono się w kawiarniach, a uczniowie oddawali życie za wolność.

Dla Polaków był to czas szansy na odzyskanie po zaborach utraconego niegdyś bytu państwowego, dla Ukraińców – dni, w których pojawiła się po raz pierwszy w dziejach możliwość uzyskania własnej, wyśnionej i wymarzonej państwowości, dla Żydów – czas zaistnienia jako szanowani ludzie – świadomi praw i obowiązków obywatelskich.

W Przemyślu ścierały się aspiracje i plany trzech narodowości, szukano i – nie szukano – punktów stycznych, linie łączące zbiegały się i oddalały. Był to czas walki, bohaterstwa i nienawiści, szlachetności i nikczemności, gdy nikt nie wiedział, czy na pewno z przemyskiego tygla narodowościowego wyniknie sensowny byt. Austrię, tak miłą sercom wielu mieszkańców Galicji, ulica określała jako „nieboszczkę”. Upadał stary porządek, Dominował chaos, rzeczywistość była in statu nascendi.

Ostatni kwartał 1918 roku to dla przemyślan okres, który na wiele lat stał się ważną treścią. Wtedy nie tylko kończyła się Wielka Wojna, ale w pierwszej połowie listopada rozgorzał konflikt polsko-ukraiński, w którym także tragicznym uczestnikiem stała się ludność żydowska. Ten czas, ta krótka, trzymiesięczna epopeja to nasze – przemyślan – dziedzictwo – dobre i złe, pełne chwały i mierności, heroizmu, szczerości, patosu, marzeń – tych zrealizowanych i tych, które uleciały w nicość. To ważna część historii, to dziedzictwo naszej społeczności, które mówią o nas, uczą i – wzywają, by iść ku nowym, dobrym horyzontom.

Projekt przygotowany przez Muzeum Narodowe Ziemi Przemyskiej zatytułowany "Pamięć" składa się z dwóch wystaw. Jedna z nich, prezentowana w Muzeum Historii Miasta Przemyśla, oddziale Muzeum Narodowego Ziemi Przemyskiej to kalejdoskopowo przedstawione wydarzenia z ostatnich 100 lat. Prezentacja ta ma przypomnieć historię ludzi i przemian zachodzących w najbliższej nam przestrzeni.

Bohdan Svidruk - On the street

On the street - Bohdan SvidrukJan Jarosz - Dyrektor Muzeum Narodowego Ziemi Przemyskiej oraz komisarz wystawy - Jacek Szwic, zapraszają na otwarcie wystawy Bohdana Svidruka on the street.

Wernisaż odbędzie się 24 sierpnia 2018 roku o godzinie 18.00 w Muzeum Historii Miasta Przemyśla, Rynek 9. Wystawa jest kolejną odsłoną Małej Galerii Fotografii, w której co miesiąc przedstawiamy prace artystów fotografików z Europy Środkowej.

Ceramika i Szkło nowa wystawa w Muzeum Historii Miasta Przemyśla

M.Witkiewicz26 lipca 2018 roku w Muzeum Historii Miasta Przemyśla odbył się wernisaż wystawy Maria Witkiewicz 1934 - 2016 Ceramika i Szkło. Ekspozycję będzie można zwiedzać do końca września bieżącego roku.

Wśród przemyskich twórców, obok nazwisk znanych jak choćby Marian Stroński, są sylwetki pozostające w cieniu. Być może dzieje się tak, ponieważ osoby te odeszły niedawno i pamiętamy je bardziej jako znajomych, związanych z codziennymi, zwykłymi wydarzeniami, niż jako artystów. To czas pozwala spojrzeć na ich życie i dorobek z dystansem, wyostrza to, co najistotniejsze i najcenniejsze.

Statutowym obowiązkiem Muzeum Narodowego Ziemi Przemyskiej jest zachowanie pamięci o lokalnych twórcach przez gromadzenie i udostępnianie zwiedzającym tego, co po nich ocalało.

Takim wizualnym przypomnieniem była w 2006 roku wystawa i wydawnictwo Biografie spóźnione: Krystyna Rokowska (1940-2004). Na początku 2016 roku żegnaliśmy wystawą malarza, Wiesława Wodnickiego (Nieskończona pieśń o człowieku. Pamięci Wiesława Wodnickiego (1943-2016)).

W tym roku pragniemy przypomnieć przemyskim odbiorcom Marię Witkiewicz. Urodziła się 27 sierpnia 1934 roku w Poznaniu. Edukację artystyczną rozpoczęła w Państwowym Liceum Sztuk Plastycznych w Częstochowie. Była absolwentką Wydziału Ceramiki Państwowej Szkoły Sztuk Plastycznych we Wrocławiu. Przez lata pracowała jako nauczycielka wychowania plastycznego, najpierw w liceach wrocławskich, a po przyjeździe do Przemyśla w latach 60. XX wieku, w Zasadniczej Szkole Zawodowej CZSP (Centralnego Związku Spółdzielczości Pracy), od 1977 roku – w I Liceum Ogólnokształcącym, a w latach 1979 – 1994 w Liceum Plastycznym w Jarosławiu.

Była członkiem Oddziału Związku Polskich Artystów Plastyków w Przemyślu i Wojewódzkiej Rady Plastyki przy Wojewodzie Przemyskim. Została uhonorowana odznaką „Zasłużony Działacz Kultury” i odznaką „Zasłużona dla Województwa Przemyskiego”. W 1972 r. otrzymała stypendium twórcze rządu włoskiego.

Wykonywała projekty okładek książek, druków ulotnych, malarstwa ściennego, wyposażenia wnętrz. Tworzyła ceramikę. Zajmowała się również malarstwem, rysunkiem i grafiką.

Uczestniczyła w konkursach oraz wystawach w Polsce i za granicą (Faenza, Lwów). Swój dorobek zaprezentowała na wystawach indywidualnych w Przemyślu (1967) i w Rzeszowie (1968).

Maria Witkiewicz odeszła 2 lipca 2016 roku. Pochowana została na Cmentarzu Głównym przy ul. Słowackiego w Przemyślu.

Była postacią niezwykle barwną, aktywną społecznie i artystycznie na wielu polach, pedagogiem szczerze oddanym swojej pracy.

Wystawa skupia się tylko na jednej z dziedzin działalności artystycznej Marii Witkiewicz, związanej bezpośrednio z kierunkiem studiów, które ukończyła – na ceramice i szkle. Tworzyła zarówno naczynia użytkowe (flakony, misy), jak również elementy dekoracyjne. Prezentowane prace ukazują, z jaką otwartością artystka podchodziła do materii, w której pracowała, prezentują różnorodność form i faktur. Obok obłych, organicznych kształtów, widzimy nowoczesne, proste, geometryczne wzory. Gładkie, lśniące, szkliwione powierzchnie jednych przedmiotów kontrastują z szorstką, matową materią innych.

To tylko mała część dorobku Marii Witkiewicz. Wystawa jest pierwszym krokiem ku większej, wzbogaconej wydawnictwem ekspozycji monograficznej.

Katarzyna Winiarska

Z archiwum fotoreportera - Wołodymyr Dubas w Małej Galerii Fotografii

Z archiwum fotoreportera - Wołodymyr Dubas w Małej Galerii Fotografii22 czerwca 2018 roku w Małej Galerii Fotografii Muzeum Historii Miasta Przemyśla, Rynek 9 odbył się wernisaż wystawy fotografii Wołodymyra Dubasa pod tytułem Z archiwum fotoreportera.

Wołodymyr Dubas fotografią zajmuje się od początku lat sześćdziesiątych. W 1969 roku ukończył wydział druku fotograficznego Politechniki Lwowskiej. Od 1968 roku członek Lwowskiego Ludowego Klubu Fotograficznego "Karpaty". Od 1971 do 2017 roku, jako fotoreporter pracował w lwowskich gazetach. Od 50 lat aktywnie uczestniczy w różnych konkursach fotograficznych i salonach fotograficznych na Ukrainie i za granicą. Fotografie Dubasa były eksponowane w 50 krajach świata. Brał udział w ponad 300 międzynarodowych wystawach i salonach fotograficznych pod patronatem FIAP (Międzynarodowa Federacja Sztuki Fotograficznej), której jest honorowym członkiem. Wołodymyr Dubas jest członkiem Narodowego Związku Artystów Fotografików Ukrainy i przewodniczącym Lwowskiego Związku Artystów Fotografików.

Święto Fajki 2018

17 czerwca 2018 roku po raz kolejny odbyło się doroczne Przemyskie Święto Fajki.

W programie wydarzenia były:

11.30 - wernisaż wystawy fotografii "Paderborn i okolice" - budynek główny MNZP (czynna od 17.06. do 15.07.2018 r.) Prezentacja wydawnictw z fajką w roli głównej ze zbiorów Zbyszka Bednarczyka.

12.00 - 14.00 - warsztaty artystyczne dla dzieci - plac przed Muzeum Dzwonów i Fajek.

12.00 - Kiermasz Fajkowy, mnóstwo stoisk z polskimi, niemieckimi i węgierskimi przysmakami.

16:00 - Wielka Parada Fajkarzy.

16.40 - prawdziwa muzyczna uczta - na scenie pojawi się niezwykle energetyczny zespół YELLOW HORSE, zaraz po nich wystąpi Sanocka Młodzieżowa Orkiestra Dęta AVANTI, niesamowity węgierski duet LÁSZLÓ GONDA i ERNÖ BÁDER oraz niemiecka grupa RESET. Gwiazdą wieczoru tegorocznego Święta Fajki będzie zespół KONIEC ŚWIATA.

Reaktywacja wystaw fotografii w Atelier Bernarda Hennera

Muzealnik od zapleczaPo latach przerwy pragniemy powrócić do organizowania czasowych wystaw fotografii w Atelier fotograficznym Bernarda Hennera mieszczącym się w Muzeum Historii Miasta Przemyśla. Będą to wystawy prac dawnych, ze zbiorów muzealnych, a także zdjęcia twórców współczesnych. Zaczynamy już w Noc Muzeów wystawą „Muzealnik od zaplecza. czyli to, czego nie widzi zwiedzający”.

Kim jest muzealnik i czym się zajmuje?

Muzealnik to człowiek z pasją, którego codziennie wykonywana praca najczęściej jest niewidoczna dla odwiedzających muzeum, bo dla nich przeznaczony jest jej efekt końcowy. Aby go osiągnąć, potrzebna jest współpraca wielu osób, specjalistów w różnych dziedzinach. Ta wystawą fotograficzną prowadzimy Państwa przez muzealne zaplecza. Odkrywamy tajemnice naszej pracy, zabieramy do magazynów i pracowni.

Nieupoważnionym wstęp wzbroniony? Nie na tej wystawie.